1 Mga Hari 21

Kabanata 21

א וַיְהִ֗י אַחַר֙ הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה כֶּ֧רֶם הָיָ֛ה לְנָב֥וֹת הַיִּזְרְעֵאלִ֖י אֲשֶׁ֣ר בְּיִזְרְעֶ֑אל אֵ֚צֶל הֵיכַ֣ל אַחְאָ֔ב מֶ֖לֶךְ שֹׁמְרֽוֹן׃
1 Pagkatapos ng mga pangyayaring ito, may isang ubasan si Nabot na taga-Jezreel, na nasa Jezreel, katabi ng palasyo ni Ahab na hari ng Samaria.
ב וַיְדַבֵּ֣ר אַחְאָ֣ב אֶל־נָב֣וֹת ׀ לֵאמֹר֩ ׀ תְּנָה־לִּ֨י אֶֽת־כַּרְמְךָ֜ וִֽיהִי־לִ֣י לְגַן־יָרָ֗ק כִּ֣י ה֤וּא קָרוֹב֙ אֵ֣צֶל בֵּיתִ֔י וְאֶתְּנָ֤ה לְךָ֙ תַּחְתָּ֔יו כֶּ֖רֶם ט֣וֹב מִמֶּ֑נּוּ אִ֚ם ט֣וֹב בְּעֵינֶ֔יךָ אֶתְּנָה־לְךָ֥ כֶ֖סֶף מְחִ֥יר זֶֽה׃
2 Sinabi ni Ahab kay Nabot: “Ibigay mo sa akin ang iyong ubasan upang magamit ko itong taniman ng gulay, sapagkat malapit ito sa aking bahay. Bilang kapalit nito, bibigyan kita ng ubasang mas mabuti pa rito; o kung mas gusto mo, babayaran kita ng salapi na katumbas ng halaga nito.”
ג וַיֹּ֥אמֶר נָב֖וֹת אֶל־אַחְאָ֑ב חָלִ֤ילָה לִּי֙ מֵֽיהוָ֔ה מִתִּתִּ֛י אֶת־נַחֲלַ֥ת אֲבֹתַ֖י לָֽךְ׃
3 Sinabi ni Nabot kay Ahab: “Huwag nawang itulot ng Walang-Hanggan na ibigay ko sa iyo ang mana ng aking mga ninuno.”
ד וַיָּבֹא֩ אַחְאָ֨ב אֶל־בֵּית֜וֹ סַ֣ר וְזָעֵ֗ף עַל־הַדָּבָר֙ אֲשֶׁר־דִּבֶּ֣ר אֵלָ֗יו נָבוֹת֙ הַיִּזְרְעֵאלִ֔י וַיֹּ֕אמֶר לֹֽא־אֶתֵּ֥ן לְךָ֖ אֶת־נַחֲלַ֣ת אֲבוֹתָ֑י וַיִּשְׁכַּב֙ עַל־מִטָּת֔וֹ וַיַּסֵּ֥ב אֶת־פָּנָ֖יו וְלֹֽא־אָ֥כַל לָֽחֶם׃
4 Umuwi si Ahab sa kanyang bahay na mabigat ang loob at galit dahil sa sinabi sa kanya ni Nabot na taga-Jezreel, nang sabihin nito: “Hindi ko ibibigay sa iyo ang mana ng aking mga ninuno.” Humiga siya sa kanyang higaan, ibinaling niya ang kanyang mukha sa ibang direksiyon, at hindi siya kumain.
ה וַתָּבֹ֥א אֵלָ֖יו אִיזֶ֣בֶל אִשְׁתּ֑וֹ וַתְּדַבֵּ֣ר אֵלָ֗יו מַה־זֶּה֙ רוּחֲךָ֣ סָרָ֔ה וְאֵינְךָ֖ אֹכֵ֥ל לָֽחֶם׃
5 Pinuntahan siya ng kanyang asawang si Jezebel at sinabi sa kanya: “Bakit ganyan kabigat ang iyong loob, at hindi ka kumakain?”
ו וַיְדַבֵּ֣ר אֵלֶ֗יהָ כִּֽי־אֲ֠דַבֵּר אֶל־נָב֨וֹת הַיִּזְרְעֵאלִ֜י וָאֹ֣מַר ל֗וֹ תְּנָה־לִּ֤י אֶֽת־כַּרְמְךָ֙ בְּכֶ֔סֶף א֚וֹ אִם־חָפֵ֣ץ אַתָּ֔ה אֶתְּנָה־לְךָ֥ כֶ֖רֶם תַּחְתָּ֑יו וַיֹּ֕אמֶר לֹֽא־אֶתֵּ֥ן לְךָ֖ אֶת־כַּרְמִֽי׃
6 Sinabi niya sa kanya: “Sapagkat kinausap ko si Nabot na taga-Jezreel at sinabi ko sa kanya: ‹Ibigay mo sa akin ang iyong ubasan kapalit ng salapi; o kung gusto mo, bibigyan kita ng ibang ubasan bilang kapalit nito.› Ngunit sinabi niya: ‹Hindi ko ibibigay sa iyo ang aking ubasan.›”
ז וַתֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ אִיזֶ֣בֶל אִשְׁתּ֔וֹ אַתָּ֕ה עַתָּ֛ה תַּעֲשֶׂ֥ה מְלוּכָ֖ה עַל־יִשְׂרָאֵ֑ל ק֤וּם אֱכָל־לֶ֙חֶם֙ וְיִטַ֣ב לִבֶּ֔ךָ אֲנִי֙ אֶתֵּ֣ן לְךָ֔ אֶת־כֶּ֖רֶם נָב֥וֹת הַיִּזְרְעֵאלִֽי׃
7 Sinabi sa kanya ng kanyang asawang si Jezebel: “Ganyan ka ba ngayon mamahala bilang hari sa Israel? Bumangon ka, kumain ka, at magalak ang iyong puso. Ako ang magbibigay sa iyo ng ubasan ni Nabot na taga-Jezreel.”
ח וַתִּכְתֹּ֤ב סְפָרִים֙ בְּשֵׁ֣ם אַחְאָ֔ב וַתַּחְתֹּ֖ם בְּחֹתָמ֑וֹ וַתִּשְׁלַ֣ח הספרים [סְפָרִ֗ים] אֶל־הַזְקֵנִ֤ים וְאֶל־הַֽחֹרִים֙ אֲשֶׁ֣ר בְּעִיר֔וֹ הַיֹּשְׁבִ֖ים אֶת־נָבֽוֹת׃
8 Kaya sumulat siya ng mga liham sa pangalan ni Ahab, tinatakan niya ang mga ito ng kanyang pantatak, at ipinadala niya ang mga liham sa matatanda at sa mga pinuno ng kanyang lungsod, na nakaupong kasama ni Nabot.
ט וַתִּכְתֹּ֥ב בַּסְּפָרִ֖ים לֵאמֹ֑ר קִֽרְאוּ־צ֔וֹם וְהוֹשִׁ֥יבוּ אֶת־נָב֖וֹת בְּרֹ֥אשׁ הָעָֽם׃
9 Isinulat niya sa mga liham: “Magpahayag kayo ng isang pag-aayuno, at paupuin ninyo si Nabot sa unahan ng bayan.
י וְ֠הוֹשִׁיבוּ שְׁנַ֨יִם אֲנָשִׁ֥ים בְּנֵֽי־בְלִיַּעַל֮ נֶגְדּוֹ֒ וִיעִדֻ֣הוּ לֵאמֹ֔ר בֵּרַ֥כְתָּ אֱלֹהִ֖ים וָמֶ֑לֶךְ וְהוֹצִיאֻ֥הוּ וְסִקְלֻ֖הוּ וְיָמֹֽת׃
10 Paupuin din ninyo sa harap niya ang dalawang masasamang lalaki, at patestiguhin ninyo sila laban sa kanya na sasabihin: ‹Isinumpa mo ang Diyos at ang hari.› Pagkatapos ay ilabas ninyo siya at batuhin hanggang sa mamatay siya.”
יא וַיַּעֲשׂוּ֩ אַנְשֵׁ֨י עִיר֜וֹ הַזְּקֵנִ֣ים וְהַחֹרִ֗ים אֲשֶׁ֤ר הַיֹּֽשְׁבִים֙ בְּעִיר֔וֹ כַּאֲשֶׁ֛ר שָׁלְחָ֥ה אֲלֵיהֶ֖ם אִיזָ֑בֶל כַּאֲשֶׁ֤ר כָּתוּב֙ בַּסְּפָרִ֔ים אֲשֶׁ֥ר שָׁלְחָ֖ה אֲלֵיהֶֽם׃
11 Ginawa nga ng mga tao sa kanyang lungsod, ng matatanda at ng mga pinunong nakatira sa kanyang lungsod, ang ipinag-utos sa kanila ni Jezebel, ayon sa nakasulat sa mga liham na ipinadala niya sa kanila.
יב קָרְא֖וּ צ֑וֹם וְהֹשִׁ֥יבוּ אֶת־נָב֖וֹת בְּרֹ֥אשׁ הָעָֽם׃
12 Nagpahayag sila ng isang pag-aayuno, at pinaupo nila si Nabot sa unahan ng bayan.
יג וַ֠יָּבֹאוּ שְׁנֵ֨י הָאֲנָשִׁ֥ים בְּנֵֽי־בְלִיַּעַל֮ וַיֵּשְׁב֣וּ נֶגְדּוֹ֒ וַיְעִדֻהוּ֩ אַנְשֵׁ֨י הַבְּלִיַּ֜עַל אֶת־נָב֗וֹת נֶ֤גֶד הָעָם֙ לֵאמֹ֔ר בֵּרַ֥ךְ נָב֛וֹת אֱלֹהִ֖ים וָמֶ֑לֶךְ וַיֹּצִאֻ֙הוּ֙ מִח֣וּץ לָעִ֔יר וַיִּסְקְלֻ֥הוּ בָאֲבָנִ֖ים וַיָּמֹֽת׃
13 Dumating ang dalawang lalaki, ang masasamang tao, at umupo sila sa harap niya. Nagtestigo ang masasamang taong iyon laban kay Nabot sa harap ng bayan: “Isinumpa ni Nabot ang Diyos at ang hari.” Kaya inilabas nila siya sa labas ng lungsod at binato nila siya hanggang sa mamatay siya.
יד וַֽיִּשְׁלְח֖וּ אֶל־אִיזֶ֣בֶל לֵאמֹ֑ר סֻקַּ֥ל נָב֖וֹת וַיָּמֹֽת׃
14 Pagkatapos ay nagpasabi sila kay Jezebel: “Binato si Nabot, at patay na siya.”
טו וַֽיְהִי֙ כִּשְׁמֹ֣עַ אִיזֶ֔בֶל כִּֽי־סֻקַּ֥ל נָב֖וֹת וַיָּמֹ֑ת וַתֹּ֨אמֶר אִיזֶ֜בֶל אֶל־אַחְאָ֗ב ק֣וּם רֵ֞שׁ אֶת־כֶּ֣רֶם ׀ נָב֣וֹת הַיִּזְרְעֵאלִ֗י אֲשֶׁ֤ר מֵאֵן֙ לָתֶת־לְךָ֣ בְכֶ֔סֶף כִּ֣י אֵ֥ין נָב֛וֹת חַ֖י כִּי־מֵֽת׃
15 Nang marinig ni Jezebel na binato si Nabot at patay na siya, sinabi ni Jezebel kay Ahab: “Bumangon ka, angkinin mo ang ubasan ni Nabot na taga-Jezreel, na tumanggi siyang ibigay sa iyo kapalit ng salapi, sapagkat hindi na buhay si Nabot, kundi patay na.”
טז וַיְהִ֛י כִּשְׁמֹ֥עַ אַחְאָ֖ב כִּ֣י מֵ֣ת נָב֑וֹת וַיָּ֣קָם אַחְאָ֗ב לָרֶ֛דֶת אֶל־כֶּ֛רֶם נָב֥וֹת הַיִּזְרְעֵאלִ֖י לְרִשְׁתּֽוֹ׃ (ס)
16 Nang marinig ni Ahab na patay na si Nabot, tumayo si Ahab upang bumaba sa ubasan ni Nabot na taga-Jezreel para angkinin ito.
יז וַיְהִי֙ דְּבַר־יְהוָ֔ה אֶל־אֵלִיָּ֥הוּ הַתִּשְׁבִּ֖י לֵאמֹֽר׃
17 Pagkatapos ay dumating ang salita ng Walang-Hanggan kay Elias na Tisbita, na nagsasabi:
יח ק֣וּם רֵ֗ד לִקְרַ֛את אַחְאָ֥ב מֶֽלֶךְ־יִשְׂרָאֵ֖ל אֲשֶׁ֣ר בְּשֹׁמְר֑וֹן הִנֵּה֙ בְּכֶ֣רֶם נָב֔וֹת אֲשֶׁר־יָ֥רַד שָׁ֖ם לְרִשְׁתּֽוֹ׃
18 “Bumangon ka, bumaba ka upang salubungin si Ahab na hari ng Israel, na naghahari sa Samaria. Narito, siya ay nasa ubasan ni Nabot, kung saan siya bumaba upang angkinin ito.
יט וְדִבַּרְתָּ֨ אֵלָ֜יו לֵאמֹ֗ר כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הֲרָצַ֖חְתָּ וְגַם־יָרָ֑שְׁתָּ וְדִבַּרְתָּ֨ אֵלָ֜יו לֵאמֹ֗ר כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה בִּמְק֗וֹם אֲשֶׁ֨ר לָקְק֤וּ הַכְּלָבִים֙ אֶת־דַּ֣ם נָב֔וֹת יָלֹ֧קּוּ הַכְּלָבִ֛ים אֶת־דָּמְךָ֖ גַּם־אָֽתָּה׃
19 At sabihin mo sa kanya: ‹Ganito ang sabi ng Walang-Hanggan: Pumatay ka na, at nang-angkin ka pa?› At sabihin mo sa kanya: ‹Ganito ang sabi ng Walang-Hanggan: Sa lugar kung saan hinimod ng mga aso ang dugo ni Nabot, doon din hihimurin ng mga aso ang iyong dugo, oo, ang dugo mo mismo.›”
כ וַיֹּ֤אמֶר אַחְאָב֙ אֶל־אֵ֣לִיָּ֔הוּ הַֽמְצָאתַ֖נִי אֹיְבִ֑י וַיֹּ֣אמֶר מָצָ֔אתִי יַ֚עַן הִתְמַכֶּרְךָ֔ לַעֲשׂ֥וֹת הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֥י יְהוָֽה׃
20 Sinabi ni Ahab kay Elias: “Natagpuan mo na ba ako, ikaw na aking kaaway?” Sumagot siya: “Oo, natagpuan kita, sapagkat ipinagbili mo ang iyong sarili upang gawin ang masama sa paningin ng Walang-Hanggan.
כא הִנְנִ֨י מבי [מֵבִ֤יא] אֵלֶ֙יךָ֙ רָעָ֔ה וּבִעַרְתִּ֖י אַחֲרֶ֑יךָ וְהִכְרַתִּ֤י לְאַחְאָב֙ מַשְׁתִּ֣ין בְּקִ֔יר וְעָצ֥וּר וְעָז֖וּב בְּיִשְׂרָאֵֽל׃
21 Narito, magdadala Ako ng kasamaan sa iyo, at lubusan kitang papalisin. Lilipulin Ko ang bawat lalaki sa sambahayan ni Ahab, ang nakakulong man o ang malaya sa Israel.
כב וְנָתַתִּ֣י אֶת־בֵּיתְךָ֗ כְּבֵית֙ יָרָבְעָ֣ם בֶּן־נְבָ֔ט וּכְבֵ֖ית בַּעְשָׁ֣א בֶן־אֲחִיָּ֑ה אֶל־הַכַּ֙עַס֙ אֲשֶׁ֣ר הִכְעַ֔סְתָּ וַֽתַּחֲטִ֖א אֶת־יִשְׂרָאֵֽל׃
22 Gagawin Kong tulad ng sambahayan ni Jeroboam na anak ni Nebat at tulad ng sambahayan ni Baasa na anak ni Ahias ang iyong sambahayan, dahil sa galit na ibinunsod mo sa Akin at dahil sa pag-akay mo sa Israel sa pagkakasala.
כג וְגַ֨ם־לְאִיזֶ֔בֶל דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה לֵאמֹ֑ר הַכְּלָבִ֛ים יֹאכְל֥וּ אֶת־אִיזֶ֖בֶל בְּחֵ֥ל יִזְרְעֶֽאל׃
23 Tungkol din kay Jezebel ay nagsalita ang Walang-Hanggan: ‹Kakainin ng mga aso si Jezebel sa lambak ng Jezreel.›
כד הַמֵּ֤ת לְאַחְאָב֙ בָּעִ֔יר יֹאכְל֖וּ הַכְּלָבִ֑ים וְהַמֵּת֙ בַּשָּׂדֶ֔ה יֹאכְל֖וּ ע֥וֹף הַשָּׁמָֽיִם׃
24 Ang sinumang kay Ahab na mamamatay sa lungsod ay kakainin ng mga aso, at ang mamamatay sa parang ay kakainin ng mga ibon sa himpapawid.
כה רַ֚ק לֹֽא־הָיָ֣ה כְאַחְאָ֔ב אֲשֶׁ֣ר הִתְמַכֵּ֔ר לַעֲשׂ֥וֹת הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֑ה אֲשֶׁר־הֵסַ֥תָּה אֹת֖וֹ אִיזֶ֥בֶל אִשְׁתּֽוֹ׃
25 Tunay na walang naging katulad ni Ahab, na nagbili ng kanyang sarili upang gawin ang masama sa paningin ng Walang-Hanggan, sapagkat inudyukan siya ng kanyang asawang si Jezebel.
כו וַיַּתְעֵ֣ב מְאֹ֔ד לָלֶ֖כֶת אַחֲרֵ֣י הַגִּלֻּלִ֑ים כְּכֹל֙ אֲשֶׁ֣ר עָשׂ֣וּ הָאֱמֹרִ֔י אֲשֶׁר֙ הוֹרִ֣ישׁ יְהוָ֔ה מִפְּנֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ (ס)
26 At gumawa siya ng lubhang kasuklam-suklam sa pagsunod sa mga diyus-diyosan, ayon sa lahat ng ginawa ng mga Amorrheo, na itinaboy ng Walang-Hanggan mula sa harap ng mga anak ni Israel.
כז וַיְהִי֩ כִשְׁמֹ֨עַ אַחְאָ֜ב אֶת־הַדְּבָרִ֤ים הָאֵ֙לֶּה֙ וַיִּקְרַ֣ע בְּגָדָ֔יו וַיָּֽשֶׂם־שַׂ֥ק עַל־בְּשָׂר֖וֹ וַיָּצ֑וֹם וַיִּשְׁכַּ֣ב בַּשָּׂ֔ק וַיְהַלֵּ֖ךְ אַֽט׃ (ס)
27 Nang marinig ni Ahab ang mga salitang ito, pinunit niya ang kanyang mga kasuotan, nagsuot siya ng sako sa kanyang katawan, at nag-ayuno siya. Natulog siya nang nakasuot ng sako, at lumakad siya nang nakayapak.
כח וַֽיְהִי֙ דְּבַר־יְהוָ֔ה אֶל־אֵלִיָּ֥הוּ הַתִּשְׁבִּ֖י לֵאמֹֽר׃
28 Pagkatapos ay dumating ang salita ng Walang-Hanggan kay Elias na Tisbita, na nagsasabi:
כט הֲ‍ֽרָאִ֔יתָ כִּֽי־נִכְנַ֥ע אַחְאָ֖ב מִלְּפָנָ֑י יַ֜עַן כִּֽי־נִכְנַ֣ע מִפָּנַ֗י לֹֽא־אבי [אָבִ֤יא] הָֽרָעָה֙ בְּיָמָ֔יו בִּימֵ֣י בְנ֔וֹ אָבִ֥יא הָרָעָ֖ה עַל־בֵּיתֽוֹ׃
29 “Nakita mo ba kung paanong nagpakumbaba si Ahab sa harap Ko? Dahil nagpakumbaba siya sa harap Ko, hindi Ko ipararating ang kasamaan sa kanyang kapanahunan; sa kapanahunan ng kanyang anak ay ipararating Ko ang kasamaan sa kanyang sambahayan.”
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata